Onthaasten in Hongarije.

http://natuurcamp.com/wp-content/uploads/2017/05/13680356_1231145056909906_4712704636234362823_o.jpg
Cultuur

Onthaasten in Hongarije.

Het langzame toerisme……”langzaam “ dat is het sleutelwoord. Wat houdt dat in? Het is de trend die steeds meer in opkomst is. Dus een toerisme van “duurzame” waarde waar je werkelijk geestelijk en lichamelijk op adem kan komen. Gewoon onthaasten.

De samenleving van deze tijd vraagt heel veel aan de mensen.
We leven iedere dag vanaf de minuut dat de wekker afgaat…..alles is op tijdschema. Ons werk, vele uren per week. Dertig jaar geleden was het anders…..er was meer tijd voor andere dingen. Tegenwoordig rent men van zeven uur in de ochtend tot ’s avonds……altijd een heel hoog ritme, veel prestaties, veel verantwoordelijkheid. Er wordt veel van ons verwacht……steeds meer. Niet alleen van ons maar ook van onze kinderen. Naast hun schoolwerk hebben ze vele sporten en hobby s die de kinderen wekelijks doen en ze zijn drukker bezig dan een manager. Zelfs onze vrije tijd is vaak al geprogrammeerd, etentjes, bioscoop, theater, visites………enz. Hebben we eigenlijk wel ooit tijd voor ons zelf? Om gewoon niks te doen? Om dicht bij het ritme van de natuur te zijn? Om gewoon te zeggen

“vandaag wil ik helemaal niets doen? Nergens toe verplicht, je kan doen wat je wil, gewoon lekker luieren.

Ja dat is inderdaad heel noodzakelijk voor de mens…..het levensritme te vertragen, meer in contact te komen met de seizoenen en met de natuur.

Vaak zelfs op vakantie zijn er zoveel dingen te doen dat men van te voren al programmeert wat te doen en wat te gaan zien. Dit is fout…..(volgens mij) ……..de vakantie dient om het hectische ritme te onderbreken………om de haast te stoppen…..om het “must do” overboord te gooien……om weer in balans te komen met zichzelf en met de natuur.

“Authenticiteit”, we gaan naar een plaats waar men nog met het verleden verbonden is, waar het leven nog de echte waarden heeft. Waar het leven nog langzaam voortgaat………of dat nu in Hongarije in Griekenland of in Spanje is. Kleine dorpjes waar men elkaar nog begroet ook al kent men elkaar niet, waar men gezellig op de “kavezo” klets met de andere mensen. Waar nog vele buurtwinkeltjes zijn waar men nog ambachtelijk werk uitvoert, waar men heerlijk op een bankje kan zitten en de mensen voorbij ziet komen.

“Landelijk”, in het midden van landelijke locaties waar de boeren nog op het land werken komt men tot rust, we komen weer in aanraking met de seizoenen en met de lokale tradities en producten. We zien de wijngaarden rijpen en het hooi oogsten en schaapsherders met kuddes lopen.

De natuur is heel belangrijk om onze balans weer te hervinden en “bij te tanken”. De natuur wil zeggen, rust, stilte, de wind door de bomen horen, de zee of een beekje te horen kabbelen, de vogels te horen fluiten……dit zijn geluiden die anders zijn dan wat men hoort in de steden.

De “tradities en cultuur” is ook belangrijk. Het is heel anders in een Hongaars dorp te wandelen of in een moderne buiten wijk van een stad. Het kleine, misschien slaperig, dorpje met de kleine onverharde straatjes waar het leven niet veranderd, geeft rust, verbind ons met het verleden…….het natuurlijke voortgaan van de tijd, maar niet snel en ook niet haastig. Wij zijn het product van ons verleden, wij zoeken onze identiteit en ons verleden, waar wij ook ons zelf weer kunnen hervinden.

We willen geen nummer zijn in een hotel maar we willen verwelkomt worden! We willen dat de mensen blij zijn dat we daar komen, in hun land. En ook als we in een plaats komen waar we noch nooit geweest zijn, is het fijn dat de lokale bevolking vraagt hoe het met ons gaat waar we vandaan komen en of we het naar ons zin hebben. De meeste menselijke relaties komen tot stand tijdens een plaatselijk festival, dat is waar je de cultuur het beste proeft. Samen genieten van een heerlijke maaltijd is altijd al een succes geweest. Hier in Hongarije is er altijd een boracs pan te vinden met de heerlijke goulash. Op elk feest staat het eten hier centraal.

Dus bij de keuze van onze vakantiebestemming, moeten we ons eigenlijk laten leiden door wat we eigenlijk nodig hebben …onderbreking van ons hectische ritme, we doen een sprong in het verleden om ons weder te verbinden met het leven en komen tot rust, we nemen weer contact op met de natuur en laten ons leiden. We zoeken contact met de lokale bevolking en met de lokale cultuur. Gewoon …………Piheno(rust).